W latach sześćdziesiątych XIX wieku szwajcarski chemik Friedrich Miescher odkrył ludzkie DNA. Odkrycie to pomogło naukowcom w odkryciu prawdy o naszych starożytnych przodkach. Nawet w 2018 roku naukowcy dokonali nowych odkryć. Wykopaliska te odkryły różne stare tajemnice, w tym dotychczas nieodkrytą grupę starożytnych ludzi. Przeczytaj o ich odkryciach tutaj.
Dwa szkielety, które mają 11 500 lat
W 2018 roku archeolodzy odkryli szkielety dwóch niemowląt rdzennych Amerykanów. Oboje mieli 11 500 lat i byli członkami tej samej rodziny. Nie były to zwykłe szkielety. Były wystarczająco dobrze zachowane, aby pomóc naukowcom zrozumieć wczesną ludzkość. W rzeczywistości zawierają one informacje o pierwszych ludziach, którzy odwiedzili Amerykę Północną.
Dwa szkielety sprzed 11 500 lat
Naukowcy odwiedzili odległe miejsce na Alasce
Na początku XXI wieku profesor antropologii Ben Potter rozpoczął pracę w Upward Sun River na Alasce. Ta zalesiona lokalizacja znajduje się 50 mil od Fairbanks i jest dostępna tylko helikopterem. Pomimo trudnego terenu, Potter miał ważny powód, aby prowadzić tam wykopaliska. Ten obszar Alaski był kiedyś połączony z Europą i Afryką.
Naukowcy odwiedzili odległe miejsce na Alasce
Czym jest Beringia?
Kiedy Pangea zaczęła się rozpadać, między kontynentami pozostało kilka korytarzy lądowych. Najwcześniejsi znani ludzie urodzili się w Afryce, ale rozprzestrzenili się po całym świecie. Beringia służyła jako pomost między Syberią a Alaską. Wielu archeologów uważa, że pierwsi mieszkańcy Ameryki Północnej przekroczyli ten most około 34 000 lat temu. Była to jednak tylko teoria.
Czym jest Beringia
Hipoteza zastoju na Beringii
Wielu historyków zakłada, że wcześni ludzie dotarli do Beringii, choć nie wiedzą, kto tego dokonał. Jedna z propozycji, znana jako hipoteza Beringian Standstill, próbuje rozwiązać ten problem. Według tej koncepcji “starożytni Beringianie” żyli samotnie na Beringii z powodu lodu i trudnego środowiska. Jeśli to prawda, archeolog Jennifer Raff uważa, że Beringianie są jedynymi przodkami wszystkich rdzennych Amerykanów.
Hipoteza zastoju Beringów
Rdzenni Amerykanie nadal mieszkają w pobliżu rzeki Upward Sun River.
Nazwa “Upward Sun River” jest tłumaczeniem języka Athabascan, Xaasaa Na’, którym nadal posługują się rdzenni Amerykanie na Alasce. Jest to również część ich obszaru. Potter wchodził w interakcje z rdzennymi Amerykanami podczas swoich wykopalisk. Zazwyczaj zaciekle chronią oni swoje miejsca pochówku; niemniej jednak uznali wartość pracy Pottera i zaoferowali mu pomoc.
Rdzenni Amerykanie nadal mieszkają w pobliżu rzeki Upward Sun.
Pierwsze odkrycie: Trzyletnie dziecko
W 2010 roku Potter i inni naukowcy z Uniwersytetu Alaski zbadali rzekę Upward Sun River. Znaleźli skremowane szczątki trzyletniego dziecka. Odkrycie to, mające 11 500 lat, było niezwykle rzadkie. Niestety, szkielet nie był wystarczająco zachowany, aby wyodrębnić z niego DNA. Naukowcy nie mogli nawet określić płci.
Pierwsze odkrycie: trzyletnie dziecko
Pomimo rozczarowania, Potter się nie poddał
Pomimo skromnego sukcesu, Potter i jego koledzy nie chcieli się poddać. Kontynuowali wykopaliska na tym obszarze przez kolejne osiem lat. Potter i jego koledzy, José Víctor Moreno Mayar i Lasse Vinner, mieli swój wielki przełom. Odkryli miejsce pochówku sprzed około 15 000 lat na Alasce.
Pomimo rozczarowania, Potter nie poddał się
W końcu odkryli szkielety dwóch niemowląt
Potter i jego zespół odkryli dwa szkielety noworodków. Jeden z nich wyglądał na martwo urodzonego, podczas gdy drugi miał od sześciu do dwunastu tygodni. Oba, podobnie jak trzylatek, wyglądały na spalone, a ich prochy spoczywały na palenisku. Jednak te szczątki były lepiej zachowane i łatwiejsze do zidentyfikowania.
W końcu odkryli szkielety dwojga dzieci
Miejsce pochówku było dobrze zachowane
Dwoje niemowląt zostało pochowanych za kilkoma rzeczami i pokrytych czerwoną ochrą. Ochra ta, która najprawdopodobniej została użyta podczas pogrzebu, pomogła zachować szkielety. Dzieci zostały również pochowane pod mieszanką piasku i ziemi. Ta mieszanka o wysokiej kwasowości doskonale nadaje się do konserwacji. Najwyraźniej osoby, które je pochowały, bardzo je kochały.
Miejsce pochówku było dobrze zachowane
Kim były dwie dziewczynki?
Testy DNA potwierdziły, że oba niemowlęta były płci żeńskiej i spokrewnione, prawdopodobnie były kuzynkami. Martwe dziecko zmarło w 30 tygodniu ciąży, nigdy nie mając okazji żyć. Lokalna społeczność rdzennych mieszkańców nazwała dziewczynki “Xach’itee’aanenh T’eede Gaay” (Sunrise Girl-Child) i “Yełkaanenh T’eede Gaay” (Dawn Twilight Girl-Child).
Kim były te dwie dziewczyny?
W grobie znajdowały się również inne przedmioty
Ten pochówek był oczywiście ważny dla żałobników. Archeolodzy znaleźli w pochówku kilka innych przedmiotów, w tym poroża i groty włóczni. Obie dziewczynki zostały pochowane razem we wspólnym pogrzebie. Jednak Sunrise Girl (sześciotygodniowy noworodek) wydawała się być lepiej utrzymana i stanowiła podstawę dla większości wyników DNA.
W grobie znajdowały się również inne przedmioty
Co dokładnie badali naukowcy?
Aby zbadać DNA, genetycy musieli zagłębić się w mitochondria. Studenci nauk ścisłych pamiętają mitochondria jako “siłę napędową komórki”, ponieważ bez nich komórki umierają. Każda komórka w ciele ma DNA, a mitochondria zasilają komórki. W rezultacie naukowcy potrzebują zdrowych komórek do zbadania – co łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Co dokładnie badali naukowcy?
Oto dlaczego nie mogli badać trzylatka
Nie ma gwarancji, że stare kości zawierają żywe komórki. Jeśli naukowcy chcą zbadać DNA, potrzebują kości, która jest wystarczająco gruba i dobrze przechowywana. Badacze zwykle testują kość ogonową, która znajduje się u podstawy czaszki. Ponieważ kości trzylatka były zbyt zniszczone, naukowcy nie byli w stanie zbadać DNA. Jednak w przypadku dwóch niemowląt mogli to zrobić.
Oto dlaczego nie mogli zbadać trzylatka
Co wynikło z testów DNA?
Pochodzenie etniczne Sunrise Girl zostało potwierdzone przez pierwszą falę testów DNA przeprowadzonych na Uniwersytecie Alaski. Zgodnie z wynikami badań, była ona blisko spokrewniona z rdzennymi Amerykanami, ale w wyjątkowy sposób. Naukowcy uważają, że jej DNA jest znacznie starsze niż jakiekolwiek wcześniej analizowane szczątki. Innymi słowy, reprezentuje ona nieznaną dotąd społeczność genetyczną rdzennych Amerykanów.
Co wynikło z testów DNA
Odkryli nowego starożytnego człowieka
To wcześniej nieodkryte DNA, zidentyfikowane jako USR1, pochodzi sprzed co najmniej 20 000 lat, a być może nawet 34 000 lat. Według Eske Willersleva, profesora Uniwersytetu Kopenhaskiego i współautora badania, są to najstarsi znani rdzenni Amerykanie. “Zmienia to nasze rozumienie czasu wydarzeń, które ukształtowały genetykę rdzennych Amerykanów” – powiedział Willerslev w wywiadzie dla CNN Health.
Odkryli nowego starożytnego człowieka
Mogą być Beringianami z czasów starożytnych
DNA Sunrise Girl potwierdza beringiańską koncepcję zastoju. Naukowcy uważają, że może ona być starożytnym Beringianinem, o czym specjaliści wcześniej tylko spekulowali. “Uważamy, że wyjaśnieniem tego wzoru, który wymaga najmniejszego ruchu, było to, że rdzenni Amerykanie byli gdzieś w Beringii 20 000 lat temu” – zauważył Victor Moreno Mayar, inny autor badań.
Mogą to być Beringianie z czasów starożytnych.
Ale obie dziewczynki miały różne DNA
Wstępne badanie DNA przeprowadzono na czaszce sześciotygodniowej dziewczynki. Genetycy przewidywali, że drugie niemowlę będzie miało porównywalne DNA. Niespodziewanie jednak tak się nie stało. Dawn Twilight Girl, martwo urodzona dziewczynka, została zbadana na Uniwersytecie Kopenhaskim w Danii. Miała zupełnie inne pochodzenie od matki niż jej pierwsza kuzynka, a obie te osoby nie były ze sobą powiązane.
Ale obie dziewczynki miały różne DNA
Naukowcy twierdzą, że rdzenni Amerykanie mieli dwie gałęzie
Genetycy podzielili rdzennych Amerykanów na dwie grupy: północną i południową. Grupa północna pochodziła z Azji Wschodniej i najprawdopodobniej zamieszkiwała Amerykę Północną, w tym Alaskę i Kanadę. W pewnym momencie plemię podzieliło się, a południowi rdzenni Amerykanie przenieśli się do Ameryki Południowej. Wszyscy wywodzili się od starożytnych Beringian, ale podział spowodował różnice w ich DNA.
Naukowcy twierdzą, że rdzenni Amerykanie mieli dwie gałęzie
Dwa niemowlęta miały różne pochodzenie etniczne
Mówiąc najprościej, testy DNA wykazały, że obie kobiety należały do dwóch różnych grup. Sunrise Girl należała do starożytnych Beringias, ale Dawn Twilight Girl pochodziła z innej grupy etnicznej, bliżej spokrewnionej z północnymi rdzennymi Amerykanami. Rodzi to pytanie, w jaki sposób te dwie grupy ludzi znalazły się w tym samym miejscu w tym samym czasie.
Oba niemowlęta miały różne pochodzenie etniczne
Jednak Sunrise Girl należała do tajemniczej trzeciej grupy
Co zaskakujące, Sunrise Girl nie należała do żadnej z tych kategorii. Wskazuje to, że starożytni Beringianie byli podzieleni na co najmniej trzy plemiona, jeśli nie więcej. Korzystając z modelowania demograficznego, naukowcy ustalili, że rdzenni Amerykanie opuścili Azję Wschodnią 36 000 lat temu. Do 20 000 lat temu grupa ta podzieliła się. Ale jeśli się rozdzielili, dlaczego te dwa niemowlęta zostały pochowane razem?
Jednak Sunrise Girl należała do tajemniczej trzeciej grupy
Wszystkie grupy oddzieliły się od jednej
Archeolodzy uważali, że obie grupy spotkały się przynajmniej raz, co wyjaśnia, dlaczego dziewczyny były ze sobą powiązane. Przedstawili dwie możliwości. Beringianie mogli oddzielić się przed przekroczeniem mostu, by później ponownie się połączyć. Alternatywnie, Beringianie mogli podzielić się po przejściu. Potter preferuje tę drugą teorię.
Wszystkie grupy oddzieliły się od jednej
Być może rozdzieliły się przed Beringią
Potter ma pomysł na to, jak te dwie grupy się połączyły. W wywiadzie dla The Atlantic zasugerował, że oba plemiona przekroczyły Beringię niezależnie. Być może poszli różnymi trasami w różnym czasie. Normalnie ta koncepcja wydawałaby się naciągana. Istnieją jednak pewne dowody na poparcie tej tezy.
Być może podzielili się przed Beringią
Wsparcie dla teorii Pottera
W 2017 roku archeolodzy zbadali jaskinie Bluefish na kanadyjskim terytorium Jukon. Według badań tych jaskiń, eksperci odkryli dowody na wzory wycinane przez ludzi, które miały 24 000 lat. Jeśli to prawda, jak uważa Raff, to ludzie dotarli do Beringii co najmniej 24 000 lat temu. Było to ponad dekadę przed narodzinami obu dziewczynek.
Wsparcie dla teorii Pottera
Wciąż jednak pozostaje wiele pytań bez odpowiedzi
Chociaż odnalezienie dziewcząt potwierdziło wiele przypuszczeń, stworzyło również szereg pytań. Co stało się z Beringianami? Jak w ogóle przybyli na Syberię? Biorąc pod uwagę rzadkość tych znalezisk, jest mało prawdopodobne, aby odpowiedzi na te pytania pojawiły się w najbliższym czasie. Co więcej, nie wszyscy specjaliści zgadzają się z przekonaniami Pottera, co komplikuje sprawę.
Nadal istnieje wiele pytań bez odpowiedzi
Kilku specjalistów zakwestionowało ustalenia Pottera
Największym zarzutem wobec tego odkrycia jest to, że jest to tylko jedno odkrycie. Dennis O’Rourke, genetyk i archeolog, uważa, że pojedyncza próbka jest niewystarczająca do analizy całej populacji ludzkiej. “Moglibyśmy dowiedzieć się czegoś o zakresie różnorodności w tej wczesnej populacji Beringian z większą pewnością, gdybyśmy mieli wiele genomów” – powiedział O’Rourke w wywiadzie dla The Smithsonian Magazine.
Kilku specjalistów zakwestionowało ustalenia Pottera
Ustalenia te są jednak wyjątkowo rzadkie
Jednak znalezienie więcej niż jednej próbki jest łatwiejsze do powiedzenia niż do zrobienia. “Trudno jest ci przekazać, jak rzadkie są” – powiedział Potter w wywiadzie dla The Atlantic. Według współbadacza Willersleva, przed tym odkryciem naukowcy mogli badać to DNA tylko u współczesnych Alaskańczyków i Syberyjczyków. Bez dodatkowych próbek nikt nie będzie wiedział, skąd pochodzą Beringianie.
Znaleziska te są jednak wyjątkowo rzadkie
Ponadto Upward River jest zbyt młode dla starożytnych ludzi
Pomimo wieku cmentarzyska w Upward River, archeolog Brian T. Wygal uważa, że jest ono zbyt młode, aby zrozumieć wczesnych ludzi. “Najwcześniejsze udowodnione ślady ludzkiej aktywności we wschodniej Beringii datowane są na około 14,1 tysiąca lat temu” – powiedział mi Wygal – “co sprawia, że stanowisko Upward Sun River jest o prawie 3000 lat za młode, aby było reprezentatywne dla początkowej ludzkiej kolonizacji Nowego Świata”
Plus, Upward River jest zbyt młode dla starożytnych ludzi
Co się stało z Beringianami?
Po opublikowaniu odkrycia Pottera w czasopiśmie naukowym Nature, wiele osób zastanawiało się, co stało się z Beringianami. “Nie wiemy”, Potter poinformował CNN. Ponownie, odpowiedź na to pytanie wymaga dodatkowych danych. Potter zamierza jednak zebrać próbki DNA od pobliskich mieszkańców. Ponieważ naukowcy wiedzą, jak wygląda DNA Beringian, mogą ustalić, czy gen nadal istnieje u rdzennych mieszkańców.
Co się stało z Beringianami
Jacy byli Beringianie?
Badania dały wgląd w życie Beringian. Potter opisał ich jako zręcznych myśliwych, którzy jedli bizony, łosie, króliki, wiewiórki i ptaki. Najprawdopodobniej polowali w zorganizowanych grupach. Potter odkrył również dowody “eksploatacji łososia” sięgające 6000 lat wstecz, co wskazuje, że Beringianie prawdopodobnie również łowili ryby i handlowali.
Jak wyglądali Beringowie?
Mogli wyewoluować we współczesnych rdzennych Amerykanów
Potter zaproponował, że gen Beringian mógł zintegrować się z rdzennymi mieszkańcami Alaski. Jest to naturalny wynik ewolucji. “Możliwe, że przybywający przodkowie Athabaskan, którzy są dziś szeroko rozpowszechnieni w całym regionie, zastąpili lub wchłonęli starożytnych Beringian zamieszkujących ten obszar” – twierdzi Potter. Jeśli to prawda, wiele osób może mieć beringiańskich przodków, nie zdając sobie z tego sprawy.
Mogli wyewoluować we współczesnych rdzennych Amerykanów
Zagrażająca życiu diagnoza
W 2015 roku eksperci zdiagnozowali u Chrisa Longa ostrą białaczkę szpikową i zespół mielodysplastyczny. Ale dla Chrisa te naukowe zwroty oznaczały raka krwi. Ojciec dwójki dzieci miał nieprawidłowy guz w szpiku kostnym, infekujący jego komórki krwi. Pacjenci z ostrą białaczką szpikową (AML) mają 24% szans na przeżycie. Jedyną opcją terapeutyczną jest połączenie chemioterapii i przeszczepu szpiku kostnego. Rozważając swoje opcje, Chris zdał sobie sprawę, że jego przyszłość jest ponura.
Diagnoza zagrażająca życiu
Co to jest przeszczep szpiku kostnego?
Przeszczep szpiku kostnego zastępuje złośliwy szpik kostny zdrowym szpikiem. Ponieważ szpik kostny wytwarza czerwone i białe krwinki, pacjenci muszą przejść operację, zanim ich krew stanie się zbyt niezdrowa. Zanim Chris mógł otrzymać przeszczep, musiał przejść chemioterapię, aby zabić niebezpieczne komórki. Następnie musiał znaleźć dawcę, którego komórki nie zaszkodziłyby jego ciału. Było to trudne, ale na szczęście na całym świecie jest wielu dawców.
Co to jest przeszczep szpiku kostnego?
Znalezienie odpowiedniego dawcy jest trudniejsze niż się wydaje
Znalezienie dawcy szpiku kostnego jest jednak trudniejsze niż znalezienie dawcy krwi. Lekarze testują ludzki antygen leukocytarny (HLA) dawców, aby sprawdzić, czy pasują do siebie. HLA to białko wykorzystywane przez układ odpornościowy do rozróżniania Twoich komórek od komórek innych osób. Każda osoba posiada sześć różnych markerów HLA. Test DNA wymazu z wewnętrznej strony policzka może pomóc lekarzom określić Twój HLA. Jeśli sześć wskaźników jest zgodnych, komórki dawcy nie zostaną uznane za “obce” przez układ odpornościowy pacjenta.
Znalezienie odpowiedniego dawcy jest trudniejsze niż się wydaje
Niezwykła okazja
Na szczęście Chris szybko znalazł swojego dawcę, bezimiennego Niemca. Chris był informatykiem w departamencie szeryfa hrabstwa Washoe w Reno w stanie Nevada. Dzieliła ich przepaść. Ponura diagnoza Chrisa obiegła jego biuro. Kiedy dotarła do nich ta wiadomość, naukowcy medycyny sądowej hrabstwa Washoe zainteresowali się jego sprawą. Przedstawili Chrisowi wyjątkową szansę, która kilka lat później miała stanąć przed społecznością naukową.
Niezwykła okazja
Czy Twoje DNA może się zmienić?
Renee Romero, która kierowała laboratorium kryminalistycznym hrabstwa Washoe, dowiedziała się o sytuacji Chrisa od swojego kolegi. Renee zastanawiała się, czy oddanie szpiku kostnego może zmienić DNA Chrisa. Renee zwróciła się do Chrisa z propozycją wzięcia udziału w eksperymencie. “Musimy pobrać od ciebie wymaz przed wykonaniem tej procedury, aby zobaczyć, jak to DNA przejmuje twoje ciało” – przypomniała sobie, mówiąc do niego.”
Czy twoje DNA może się zmienić?
Ludzka świnka morska
Po wysłuchaniu propozycji Renee, Chris zgodził się. Z zadowoleniem przyjął odwrócenie uwagi od katastrofalnej prognozy i trudnej drogi do wyzdrowienia. Podczas rozmowy rzekomo poinformował Renee: “Nie wiem nawet, czy będę żył” Niezależnie od tego, Chris rozpoczął wspólny eksperyment. Chris działał jako ludzki królik doświadczalny, pozwalając naukowcom na pobranie od niego próbek DNA przed poddaniem się operacji. Podczas remisji i rekonwalescencji Chrisa naukowcy nadal monitorowali jego DNA.
Ludzka świnka morska
Wyniki przyszły szybciej niż oczekiwano
Po przeszczepie szpiku kostnego Chris był w remisji przez cztery lata. Renee i jej koledzy z laboratorium kryminalistycznego mieli jednak na niego oko podczas jego podróży. Cztery miesiące później zbadali krew Chrisa. Kod genetyczny w jego krwi został zastąpiony DNA od niemieckiego dawcy. Po przeszczepie szpiku kostnego Chris był w remisji przez cztery lata. Renee i jej koledzy z laboratorium kryminalistycznego mieli go jednak na oku podczas jego podróży. Cztery miesiące później zbadali krew Chrisa. Kod genetyczny w jego krwi został zastąpiony DNA pochodzącym od niemieckiego dawcy.
Wyniki przyszły szybciej niż oczekiwano
Jak Chris zmienił się w inną osobę
Przez cztery lata naukowcy medycyny sądowej monitorowali próbki DNA Chrisa. W ciągu kilku miesięcy wymazy z jego rąk, nóg, ciała i twarzy zostały zastąpione DNA dawcy. Co zaskakujące, wyniki te różniły się w trakcie procesu. Niektóre wymazy zawierały zarówno DNA Chrisa, jak i dawcy. Jeszcze bardziej zaskakującym odkryciem było to, że sperma Chrisa została zastąpiona jego DNA. Z wyjątkiem włosów na piersi i głowie, każda część jego ciała miała nowe DNA pod koniec czterech lat.
Jak Chris zmienił się w inną osobę
Szok na całe życie
Wyniki badań wprawiły w zakłopotanie ekspertów medycyny sądowej z biura szeryfa hrabstwa Washoe. Nikt nie spodziewał się, że DNA Chrisa zostanie całkowicie zastąpione przez jego dawcę. Kryminalistyk Darby Steinmetz stwierdził: “Byliśmy w pewnym sensie zszokowani, że Chris nie był już w ogóle obecny” Chris był podobnie oszołomiony faktami, ale nie do punktu rozpaczy. Powiedział New York Times: “Pomyślałem, że to niesamowite, że mogę zniknąć i pojawić się ktoś inny”
Szok na całe życie
On jest prawdziwą chimerą
Co więc stało się z Christopherem? Chris stał się chimerą w wyniku przeszczepu szpiku kostnego, co jest naukową nazwą dla osób, które mają dwa zestawy DNA. Nazwa ta pochodzi od stworzenia z mitologii greckiej, które było mieszanką trzech zwierząt. Przed pracą Chrisa naukowcy sądowi byli świadomi, że niektóre procedury medyczne mogą generować chimeryzm. Nigdy jednak nie sprawdzali, gdzie DNA dawcy zastępuje DNA pacjenta w organizmie. Fakt, że 99% DNA Chrisa uległo zmianie, wzbudził obawy społeczności medycznej.
On jest prawdziwą chimerą
Było to już wcześniej badane
Chimeryzm związany z przeszczepami szpiku kostnego był już wcześniej badany. W 2004 roku Bone Marrow Transplantation odkryło, że przeszczep szpiku zastępuje przynajmniej część DNA krwi pacjenta. Nawet transfuzja krwi może tymczasowo zastąpić DNA we krwi pacjenta. Jednak badania te dotyczyły wyłącznie zmian DNA we krwi. Przed badaniem Chrisa naukowcy nie badali, w jaki sposób DNA pacjenta zmienia się w całym jego ciele. Pod tym względem jego sytuacja przeczyła wszelkim oczekiwaniom.
Było to już wcześniej badane
Czy Chris pozostanie tą samą osobą?
Przypadek Chrisa miał daleko idące konsekwencje dla naukowców spoza Nevady. Jedną z obaw było to, czy Chris będzie tym samym człowiekiem z DNA innej osoby. Dr Andrew Rezvani, specjalista od przeszczepów krwi i szpiku na Uniwersytecie Stanforda, twierdzi, że tak. “Ich mózg i osobowość powinny pozostać takie same” – powiedział The Independent. Stwierdził również, że gdyby dawcą Chrisa była kobieta, nie przekształciłoby go to w płeć żeńską. “To nie ma znaczenia” – odpowiedział po prostu dr Rezvani.
Czy Chris pozostanie tą samą osobą?
Dla lekarzy to nie jest problem
Chociaż specjaliści medyczni dostrzegają zmianę DNA, nie uważają jej za problem. Dopóki przeszczep się powiedzie, zmiana nie spowoduje żadnych komplikacji medycznych. Historia medyczna i umysł pacjenta pozostają niezmienione. W czym więc tkwi problem? Dla Renee i jej kolegów zmiana DNA jest znacząca. Jako eksperci medycyny sądowej spojrzeli na sprawę Chrisa przez pryzmat zapobiegania przestępczości i zrozumieli, że zmiana DNA może oznaczać dla niektórych różnicę między życiem a śmiercią.
Dla lekarzy to nie jest problem
…ale może to pokrzyżować śledztwa kryminalne
Zmiana DNA Chrisa ujawniła wiele nowych kwestii dla naukowców zajmujących się kryminalistyką. Kiedy detektywi kryminalni szukają przestępców, polegają na wymazach DNA, aby powiązać ich z jedną osobą. Co się stanie, jeśli DNA pasuje do dwóch osób, jednej w Nevadzie i jednej dziesięć lat młodszej w Niemczech? Brittney Chilton, kryminalistyk w sekcji nauk sądowych, uważa, że taka mutacja DNA może wprowadzić śledczych w błąd. Może to spowodować, że ktoś zostanie niesłusznie oskarżony o przestępstwo, którego nie popełnił.
…Ale może to pokrzyżować śledztwa kryminalne
Takie pomyłki zdarzały się już wcześniej
Detektywi kryminalni z Alaski wierzyli, że złapali przestępcę, gdy w 2004 roku przesłali próbkę DNA do bazy danych. Był tylko jeden problem: mężczyzna przebywał w więzieniu w czasie incydentu. Ale próbki DNA są idealne, prawda? Okazało się, że rodzeństwo przestępcy przeszło przeszczep szpiku kostnego. Został uznany za winnego, a rok później naukowiec zajmujący się wykrywaniem przestępstw Abirami Chidambaram przedstawił dowody w 2005 roku. Dokładnie do tej sytuacji odnosił się Chilton.
Takie pomyłki zdarzały się już wcześniej
Ale to nie jedyny problem
Chilton uważa, że chimery stanowią nowe wyzwanie dla społeczności medycznej. W 2008 roku profesor Yongbin Eom próbował zidentyfikować ofiarę wypadku samochodowego w Seulu w Korei Południowej. Jego DNA wskazywało, że był kobietą, ale jego budowa ciała była męska. Ofiara otrzymała przeszczep szpiku kostnego od swojej córki. Chimery mają dwa zestawy DNA: własny i dawcy. Może to uniemożliwić badaczom medycznym prawidłową identyfikację ciała.
Ale to nie jedyny problem
Jak naukowcy nie zauważyli tego wcześniej?
Każdego roku tysiące pacjentów przechodzi przeszczep szpiku kostnego. Pacjentom cierpiącym na białaczkę, anemię sierpowatą lub chłoniaka często zaleca się poddanie się operacji. Jak więc ta trudność nie pojawiła się wcześniej? Sprawa wygląda tak. Przeszczepy szpiku kostnego zakłóciły już śledztwa kryminalne. Badanie Renee było pierwszym kompleksowym badaniem naukowym dotyczącym zmian DNA. Zespół przedstawił sprawę Chrisa na międzynarodowej konferencji kryminalistycznej we wrześniu 2019 roku.
Jak naukowcy nie zauważyli tego wcześniej?
Chimery mogą być powszechne (i w tarapatach)
Według badań chimeryzm może wystąpić u 21% trojaczków i 8% bliźniaków. Odkrycia te nie wskazują jednak, jak częsta może być ta choroba. Gdyby te wiadomości o chimerze nie zostały opublikowane, wiele osób nie wiedziałoby, że chimeryzm występuje. Większość ludzi nie wykonuje testu na ojcostwo, aby upewnić się, że są powiązani ze swoją biologiczną rodziną. W rezultacie wiele osób może być chimerami, nie zdając sobie z tego sprawy. Staje się to problemem tylko wtedy, gdy zagrożone jest życie danej osoby.
Chimery mogą być powszechne (i w tarapatach)
Rodzice mogą stracić swoje dzieci
Chimeryzm może czasami rozdzielać rodziny. Lydia Fairchild złożyła wniosek o alimenty w 2002 roku. Jednak testy DNA wykazały, że nie była ona związana ze swoimi dziećmi. W trakcie sprawy zaszła w ciążę ze swoim trzecim dzieckiem, które jeszcze w łonie matki miało inne DNA. Mimo że sędzia zorganizował świadka, który miał być obecny przy narodzinach jej trzeciego dziecka, sąd przedłożył testy DNA nad zeznania lekarza. Na szczęście została zidentyfikowana jako chimera; w przeciwnym razie straciłaby swoje dzieci.
Rodzice mogą stracić swoje dzieci
Co z ich potomstwem?
Przypadek Longa wywołał kolejne pytanie. Gdyby DNA pacjenta uległo zmianie i miałby on dziecko, to czy spłodziłby dziecko kogoś innego? Renee poprosiła trzech lekarzy zajmujących się przeszczepami szpiku kostnego o rozwiązanie jej problemu. Chociaż eksperci przyznali, że jest to intrygujący temat, byli sceptyczni, że DNA dziecka mogłoby się zmienić. “Nie powinno być możliwości, by ktoś mógł zostać ojcem cudzego dziecka” – stwierdził dr Rezvani. W końcu komórki krwi dawcy nie powinny wytwarzać nowych plemników.
A co z ich potomstwem?
Czy Chris mógłby mieć dziecko swojego dawcy?
Dlaczego sperma Chrisa uległa zmianie, skoro przeszczepy nie powinny mieć na nią wpływu? Według Mehrdada Abediego, lekarza Chrisa, zmiana nasienia była najprawdopodobniej spowodowana wazektomią. Ponieważ plemniki nie mogą migrować, ich DNA ulega zmianie. Czy ten sam wynik wystąpiłby, gdyby Chris nie przeszedł wazektomii? Nie wiemy, a naukowcy nie mogą tego sprawdzić na Chrisie. Wcześniej badania DNA plemników ujawniły DNA dawcy, a nie pacjenta. Czas pokaże.
Czy Chris mógłby mieć dziecko swojego dawcy?
Chimery mogą występować naturalnie
Ludzkie chimery to nie tylko produkt przeszczepu szpiku kostnego. Na przykład, istnieje “znikający bliźniak”, który pojawia się, gdy jeden z braterskich zarodków umiera przedwcześnie. Pozostały zarodek wchłania DNA bliźniaka, dając dziecku dwa zestawy DNA. Niektóre ciężarne matki mogą zachować część DNA swojego dziecka. Ta cecha, znana jako mikrochimeryzm, dotyka około 63% kobiet, w tym kobiety w wieku powyżej 94 lat. New York Times opisuje mikrochimeryzm jako “bardzo powszechny, jeśli nie uniwersalny”
Chimery mogą występować naturalnie
Ale identyfikacja chimer jest bardzo trudna
Co gorsza, trudno jest określić, czy ktoś jest chimerą. W 2015 roku rodzice zdali sobie sprawę, że grupa krwi i DNA ich noworodka nie pasują do ich własnej. Podejrzewali, że klinika użyła niewłaściwej spermy. Genetyk ze Stanford, Barry Starr, zasugerował parze wykonanie testu DNA. Co dziwne, test wykazał, że ojcem był wujek dziecka. “Ludzki chimeryzm jest bardzo powszechny, ale niezwykle trudny do zidentyfikowania, wychodząc na jaw prawie wyłącznie przez wypadki takie jak ten” – wyjaśnił biolog Charles Boklage dla Buzzfeed News.
Ale identyfikacja chimer jest bardzo trudna
Jak to badanie wpłynęło na przyszłość
Sytuacja Chrisa zmieniła poglądy wielu ludzi na testy DNA. Wcześniej testy DNA były uważane za nieomylne w procesie. Badanie pokazuje jednak, że typowe sytuacje mogą sprawić, że testy DNA będą mniej wiarygodne niż wcześniej sądzono. Chimery nie niosą ze sobą ryzyka zdrowotnego ani medycznego, ale utrudniają pracę śledczym, którzy polegają na testach DNA w celu zidentyfikowania sprawcy. W miarę pojawiania się coraz większej liczby przypadków chimer, eksperci medycyny sądowej będą musieli ponownie rozważyć sposób badania dowodów DNA.
Jak to badanie wpłynęło na przyszłość
Gdzie jest teraz Chris?
Chris Long wyzdrowiał z AML. Obecnie jest zdrowy i nie ma żadnych problemów jako chimera (jest całkowicie niewinny!). Powiedział Independent, że planuje podróż do Niemiec, aby podziękować swojemu dawcy za uratowanie mu życia. Chris nie powiedział, czy będzie kontynuował współpracę z naukowcami medycyny sądowej. Renee i jej koledzy stwierdzili, że będą nadal badać implikacje chimeryzmu, w szczególności jego wpływ na potomstwo pacjenta.
Gdzie jest teraz Chris?